Klaus Maria Dechant

Oll Ei wont for Kristmess is ju!

De dritt Advent steht im Kalenner,
Die Zeit bis Woihnacht werd jetzt klenner.
Unn soviel is noch zu mache,
Große un a kläne Sache.

De Woihnachtsboam is jetzt zu kaafe,
do muss isch noch zum Bauer laafe.
Donn die Lischderkett noch priefe,
ma will jo nett im Dunkle siesche.

Die Kripp noch aus‘m Keller hewe,
dämm Josef s’linke Bä dro klewe.
De Jesus – des ist net gelochee,
der is letzscht Johr ausgezoche.
Do muss isch jetzt än Neie bsorge,
Isch glaab, des mach isch dann glei morge.

Bier und Gliehwoi muss ins Haus,
Nischdern hälschd des jo net aus.
Donn des Esse vorbestelle,
de Ranze soll jo rischdisch quelle.

Die Woihnachtsgudsel noch vadeele,
on Famillie, Nochbarn, gude Seele.
Unn an die Kadde muss isch denke,
mit Woihnachtsgrieß und donn: Geschenke!

Die Fraa, die will än Thermomix,
sie sacht, donn geht des Koche fix.
Die Dochter hett gern ä Tättuu,
do kummt ä bissl Geld dezu,
unn fers Enkele mit zehn,
det jetzt a ä Handy gehn.

Isch hab jetzt alles uffnodierd,
ma will jo nett, dass es pressiert.
Unn am End, do solle alle sache,
es ware wieder scheene Dache.

In änre Woch is des zu schaffe,
alles annere wär doch zum Lache.
Isch bin jo gut organisiert,
Unn immer subber präbariert.

Mundag werds unn isch laaf los,
unn such än Boam, des wird famos.
Liewer groß, als wie zu klää
Der letscht Johr war jo net so schä.

Isch find ä Tann, ä Riestrumm
Schä grie, unn voll und gar net krumm.
Dähäm, do merk isch dann, isch Depp,
drei Meter hot sie net, die Deck.

Isch hol die Seeg unn schneid dro rum,
unn mach es klä, des Riesetrumm.
Erscht die Äscht unn dann de Knorze,
aus dem Lange do mach isch än Korze.

Noch änre Stund, do stell isch feschd,
isch hab jetzt än Haufe Reschd.
Zum Iwwerfluss für meine Seele
dut jetzt zur Deck än Meter fehle.

Isch schenk mir jetzt än Gliehwoi ei,
es is jo a schunn halwer drei.
Noch drei vier Bescher werd isch breider -
Isch mach dann liewer morge weider.

Am Dinnschdag steh isch uff ganz frieh,
in de Stubb do rieschst noch Tannegrie.
Heit muss isch än Jesus kafe,
unn muss dursch die Geschäfte laafe.

Isch renn mir die Hacke ab,
awwer kähner hot än kläne Krapp.
So ä sießes Jesuskind,
Isch guck, dass isch im Netzt was find.

Dahäm do hock isch am Computer
unn such noch Christus via Router.
Kinners, was do alles findscht,
doch isch will kän Goddesdinscht.

Isch will än Jesus fer die Kripp
Und beiß mir uff die Unnerlipp.
Unn endlisch in nem Onlineshop
Find isch ä Baby blondgelockt.

Isch klick uff kafe, unn bin froh,
denn morge wär des Päcksche do.
Inn de Stubb bin isch noch fleisisch

Und roam weg des Tannereisisch.

 

Des wär dann a genug fer heit,
Es is schunn wieder Gliehwoizeit.
Drauß werds dungel unnn a frisch,
unn’s Esse steht schunn uff’m Disch.

De Mittwoch fängt schunn klasse o,
Isch bin kaum uff, schunn muss isch ro.
De Schnee liegt Zentimeterdick,
jetzt werd gekehrt, gsalzt unn ach gschippt.

Denoch, do is dann Mittagspaus
Später muss isch dann noch naus.
Geschenke muss isch noch besorge,
ach Gott, s’is Middwoch – dann halt morge.

Am Dunnerschdag ischs widder warm,
ma konn sogar mim Audo fahrn.
En Thermomix muss isch noch kafe,
unn zum Subbermarkt konsch jo net lafe.

Isch guck misch um unn find des Teil,
in grün unn weiß, schunn rischdisch geil.
13 hunnert mol dehts drehe,
ach nä, des is de Preis – oh wehe!

Ich stell des Ding glei widder hi,
unn reschen nooch, geteilt dursch PI.
40 mol konn isch do weg
mit meunre Fraa zum Griesch am Eck.

S’Esse schmeckt dort eh ganz gut,
besser als dehäm des dut.
Do lad isch sie dann liewer oi,

drei viermol beim Gyros-Boy.

Isch bin grad noch am iwwerlege,
duts Handy in den Hos sisch rege.
Die Fraa, die sescht, die Poscht is do,
bestimmt de Jesus - bin isch froh.

Dähääm guck isch noch dem Baket,
des in de Garasch noch steht.
Es is so hoch faschd wie die Deck,
unn schwer wie Sau – isch brings net weg.

Isch schneid denn Kardong vonne uff,
do fällt de Jesus uff misch druff.
Mir is klar unn isch sehs oi,
der basst in die Kripp net noi.

Do klärt sisch a der hohe Preis,
500 Flocke für den Sch….
Ja gut, jetzt isser halt bezahlt,
donn werd im Hof demit geprahlt.

Än Riesechristus in den Gass,
do wird die Nochbarschaft ganz blass.
Den Christzilla leg isch noi,
in än Wache voll mit Heu.

Den leih isch mir beim Nochbar aus,
der fährt des Ding jo eh nie raus.
Der is bestimmt a net verlege,
mit mir des Baby hiezulege.

Mir mache des dann a ganz schnell,
es iss schunn länger nimmie hell.
Zwe, drei Gliehwoi hinnerher,
mir schaffe jetzt jo eh nix mehr.

Am näschde Morge lieg isch flach,
vunn de Grippe hiegerafft.
Isch war zu long drauß uff de Gass,
drum bin isch um die Nas ganz blass.

Des Handy is noch zu besorge,
des Esse a fer iwwermorge.
Des Woihnachtslischt zu kondrolliere,
und de Boam zu inschtalliere.

Mir brummt de Kopp, mir is ganz heiß,
des kummt von demm enorme Fleiß.
Isch hebb gezeigt än große Will,
isch schlof dann oi unn bin ganz still.

In moim Tram, do bin isch fit,
unn krieg a alles widder mit.
Isch schdell de Boam, mach Kerze druff,
die Fraa, die macht ihr Gschenke uff.

De Enkel spielt mim smarte Phon,
unn isch denk, es iss de Lohn,
fer die Arweit, die isch mir gemacht,
fer ä schäni, ruhischi Heilisch Nacht.

Bis Samschdag lieg isch in moim Bett,
isch find des iwwerhaupt net nett.
Im Haus, do rumpelts unn es kracht,
was wohl moi Fraa schunn widder macht?

Isch quäl misch aus em Nescht, isch Arme,
isch seh aus, wie‘s Gott erbarme.
Isch schleisch misch an de Stubb vorbei,
unn guck ganz vorsischtisch mol nei.

Isch trau moine Aache net,
do steht än Boam, groß unn adrett.
Mit Kugle unn mit Kerze druff,
Isch denk bei mir, kumm, Kerl wach uff.

Die Kripp, die steht do uffm Schronk,
Isch glab, isch bin noch immer kronk.
De Josef, der ist repariert,
unn än Jesus grinst gonz ugeniert.

Unnerm Boam, do ligge Gschenke,
wer des wohl war, muss isch do denke?
Mer wird gonz schlecht, denn mir werd klar,
des war moi unbezahlbar Fraa.

Unn isch Depp, isch dumme alte,
wollt des Geld zusammehalte.
Unn ihrn Wunsch ihr net erfülle,
in Scham deht isch misch jetzt gern hülle.

Wie än Trottel steh isch do,
hebb de Bademondel oh.
Nimmt mei Fraa misch in de Arm,
unn mir werds im Herzel warm.

„De Riesejesus“, sescht sie mir,
„der steht jetzt vor de Kerschedir.
Als Dongeschä, do wollt de Parre,
mir ubedingt ebbes vermache.“

„De Woihnachtsboam, der war zuviel,
unn vumm klääne Grippespiel,
war ä Jesuskind noch iwwer,
er hot gedenkt, mir frehn uns driwwer.“

“Unn die Geschenke?“, dun isch frooche,
„Du“, sechst sie, „s’is net geloche“,
„die Woihnachtsgudsel, die isch heb verdehlt,
die hawwe de Leit grad gefehlt.“

„Des Handy heww isch kriegt vom Nochbar,
des is des alt vunn soinre Dochter“,
„Fer disch hab isch a nochwas kriggt,
des rote, was do auße liggt.
Do wersch Du morge hawwe Spass!“
Isch bin jetzt um die Nas ganz blass.

„Fer Disch hebb isch jetzt awwer nix,
schon gar net diesen Thermomix!“
„Do brauch isch gar net druff zu poche,
isch konn doch a so gut koche!“

„Unn soll es mol was bsunners soi,
lädscht Du misch zum Esse oi.
Ach gott, du liewer, großer Bu
Oll ei want for krismess, is ju!“
 

Copyright © 2017 - 2018 CommPoint                                               Kontakt  - Impressum  -  Datenschutz